ایمانگرایی ویتگنشتاین از نگاه موافقان و مخالفان

ایمانگرایی ویتگنشتاین گویی از اصطلاحات بر ساخته نیلسون است که آن را نخست به شاگردان و سپس به خود او نسبت داد. این گونه ایمانگرایی بیش از هر تفسیر دیگری از دین، بر نسبت ارتباط باورهای دینی با اشکال زندگی ای تأکید دارد که از آن سرچشمه گرفته اند. از اینرو، باورهای دینی مطلقاً و منطقاً نه عقلانی اند و نه ناعقلانی ، بلکه به سبب وابستگی شان به بازی زبانی ویژه و شکل خاصی از زندگی اوصافی یگانه و بی همتا دارند. ایمان گرایان ویتگنشتاینی مدعی اند که دین زبانی یگانه دارد و بنابراین نمی توانیم آن را با اصطلاحات و معیارهای غیر دینی درک و ارزیابی کنیم. نوشتار کنونی در پی بررسی این مدعا از دیدگاه تنی چند از موافقان و مخالفان است

کلیدواژه ها:

ویتگنشتاین ، بازیهای زبانی ، ایمان گرایی ، زبان دینی