واکاوی فقهی حکم تکلیفی و وضعی تولید و دادوستد اسباب بازیهای نمایانگر آلات موسیقی

مسئله اسباب بازیهای موسیقی از چالشهای نوپدید در فقه المکاسب است که در مرز میان آلات لهو حرام و آلات لعب مباح قرار دارد. چالش اصلی پژوهش تبیین حکم وضعی (صحت بیع) و تکلیفی (جواز تولید) برای ابزاری است که از حیث صورت، شبیه ساز آلات موسیقی اند اما از حیث غایت برای سرگرمی کودکان ساخته شده اند. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با واکاوی ادله روایی و قواعد فقهی فرضیه الحاق این ابزار به آلات لهو را به چالش می کشد. یافته ها نشان می دهد که اولا: این ابزار تخصصا از عنوان لهو مضل خارج و تحت عنوان لعب قرار دارند که فی نفسه حرام نیست. ثانیا: ادله ناهیه به ویژه موثقه سکونی به قرینه سیاق (اقتران با زفن و انصراف)، ناظر به آلات معد برای مجالس فسق اند و شامل ابزار بازی نمی شوند. ثالثا با اثبات منفعت محلتله عقلایی (بازی و آموزش) برای این کالاها مالیت آنها نزد عرف محرز است. در نتیجه تولید و دادوستد اسباب بازیهای موسیقی، مشمول عمومات صحت و حلیت بوده و حکم به بطلان بیع فاقد وجاهت فقهی است.

کلیدواژه ها:

اسباب بازی ، موسیقی ، آلات لهو و لعب ، موثقه سکونی ، منفعت محلله ، مکاسب محرمه