ارزیابی سیستمهای مهاربندی کمانشتاب هشتی شکل با ستونهای زیپر در حوزه نزدیک و دور گسل

با توجه به کاهش روزافزون انرژی در دنیا، علم مقاوم سازی جزو مهمترین علوم در گرایش های سازه ای و مهندسی عمران بشمار می رود. از این دانش یک راهکار مفید برای جلوگیری از صرف هزینه و زمان و انرژی حتی کاربری مداوم ساختمان های ضعیف ساخته شده است. در پژوهش انجام شده با توجه به دامنه وسیع کاربرد سیستم مهاربندی هم محور در کشورمان، مقاوم سازی ساختمان هایی با این سیستم، با استفاده از ایده ستون دوخت بررسی شده است. استفاده از ستون دوخت در سیستم های با مهاربند شورون (هشتی) باعث گردیده ضعف سیستم قاب های شورون یعنی کمانش موضعی تیرها و در نتیجه تغییرمکان های زیاد کاسته شده و سیستم پایداری بهتری را تجربه کند. بمنظور ارزیابی مقایسه ای روش تحلیل دینامیکی غیرخطی تاریخچه زمانی و اثرات اضافه شدن ستون دوخت به سیستم مهاربندی شورون رفتار لرزه ای سه ساختمان ۵ و ۱۰ و ۱۵ طبقه تحت ۳ رکورد زلزله مورد مطالعه قرار گرفت و نتایج در نرم افزار SAP۲۰۰۰ بررسی شد. نتایج حاکی از ضعف مشهود سیستم های اولیه و رفتار مناسب ساختمان های مقاوم سازی شده می باشند. کاهش مفاصل پالستیک و تغییرمکان طبقات، بهبود سطوح عملکرد و افزایش خاصیت جذب و استهالک انرژی از نیروهای زلزله، جزو مهمترین پارامترهای رفتاری بهبود یافته بعد از مقاوم سازی در ساختمان ها تحت بررسی بوده است.

کلیدواژه ها:

ستون دوخت ، تحلیل تاریخچه زمانی ، انرژی سازه ای ، تغییرمکان ، مهاربند کمانشتاب