توجه در نیایش

[محیی الدین بن عربی]

«و انما جنح الی سبب خاص لم یقتضه الزمان و لا الوقت».(1)

***

[ابو العلا عفیفی]

اشاره دارد به این که دعای برخی از مردم مستجاب نمی شود؛ زیرا آنان به هنگام نیایش به ذات خدا توجه ندارند، بل متوجه اسبابی ویژه اند. یعنی به مسبب توجه ندارند بل توجهشان به اسبابی است که نه دارای فعلند و نه اثری ذاتی دارند و فعل و اثرشان تنها به علت آن است که خدا هنگام حضور آن ها فعل را انجام می دهد و [البته] اسباب ویژه ای که خداوند به وقت حضور آن ها فعلی را انجام می دهد بسیار است.(2)

***

[یزدانپناه عسکری]

توجه به ذات حق به هنگام نیایش، آگاهی معطوف به اراده در نصیب قلب است.

__________________

1 – محیی الدین بن عربی، فصوص الحکم، دار احیاء الکتب العربیه - قاهره، چاپ: اول، 1946 م. ج2 ؛ ص238

- یشیر الی عدم استجابه الله لدعاء بعض الناس لانهم لا یتوجهون فی دعائهم الی الله ذاته و انما یتوجهون الی الاسباب الخاصه: ای لا یتوجهون الی المسبب بل یتوجهون الی الاسباب التی لا فعل لها و لا اثر لها من ذاتها و انما تفعل و توثر لان الله یفعل عند حضورها. و الاسباب الخاصه التی یفعل الله عند حضورها کثیره.

2 - شرحی بر فصوص الحکم : شرح نقد اندیشه ابن عربی، نوشته ابو العلا عفیفی، ترجمه نصراله حکمت – تهران: الهام 1380 صفحه 296