حقیقت انسانیت

[ابو العلا عفیفی]

الکلمه الآدمیه - مقصود از آدم در این جا آدم ابوالبشر نیست، بل جنس بشری است به تمامه؛ یعنی انسان از این حیث که انسان است یا حقیقت انسانیت. گواه ایم مدعا مطلبی است که مولف درباب نشاه ی انسانی می گوید که تنها نشاه ای است که کمالات الاهی در عظیم ترین صورت خود در آن تجلی می کند. نشاه ی انسانی عالی ترین جمعیت الاهی یعنی اسما و صفات خداوند است و تنها در این نشاه است که همه ی صفاتی که در اجزای عالم به گونه ای پراکنده موجود است، یک جا تجلی می کند.(1)

***

[یزدانپناه عسکری]

حقیقت انسانیت و جنس بشری به تمامه، در عظیم ترین انوار اسما حق یکجا در تجلی و یک موضع قلب برای ادراک آدمی است.

__________________

1 – شرحی بر فصوص الحکم : شرح نقد اندیشه ابن عربی، نوشته ابوالعلا عفیفی، ترجمه نصرالله حکمت – تهران: الهام 1380 صفحه 55 ، 60

- الکلمه الآدمیه. لا یقصد بآدم هنا آدم ابو البشر، و انما الجنس البشری برمته: الانسان من حیث هو انسان او الحقیقه الانسانیه. یدل علی ذلک ما یورده المولف عن النشاه الانسانیه و انها النشاه الوحیده التی تتجلی فیها الکمالات الالهیه فی اعظم صورها.

النشاه الانسانیه هی المظهر الاسمی للجمعیه الالهیه التی هی اسماء الله و صفاته، و فیها وحدها تتجلی جمیع الصفات التی توجد فی العالم متفرقه فی اجزائه.( محیی الدین بن عربی، فصوص الحکم، دار احیاء الکتب العربیه - قاهره، چاپ: اول، 1946 م. جلد 2 ؛ صفحه 6 ، 10)