لطف حق

[محیی الدین ابن عربی]

«فقال ان الله لطیف خبیر ... الی قوله فقال خبیرا» (1)

***

[ابو العلا عفیفی]

« ان الله لطیف خبیر – حج/ 63 ، لقمان/16» لطف خدای تعالا چنین ظاهر می شود که جوهری است که در سراسر هستی جریانی نهانی دارد و این جوهر جز ذات واحد الاهی نیست. (2)

***

[تاج الدین حسین خوارزمی]

لقمان دو اسم را از اسمای الهی آورد درین قول که ان الله لطیف خبیر و تسمیه کرد حق را سبحانه و تعالی بدین دو اسم. پس اگر کلمه وجودیه آوردی و گفتی «و کان الله لطیفا خبیرا» اتم بودی در حکمت و ابلغ بودی در دلالت، زیرا که کلمه وجودیه که «کان» است دلالت می کند بر آنکه حق سبحانه و تعالی موصوف است بدین دو صفت در ازل، و این دو از مقتضیات ذات اوست. (3)

***

[یزدانپناه عسکری]

جریان نهانی و حکمت لطیف بودن حق، همه چیز را در بر می گیرد.

____________________

1 – محیی الدین بن عربی، فصوص الحکم، دار احیاء الکتب العربیه - قاهره، چاپ: اول، 1946 م. ج2 ؛ ص281

2 - شرحی بر فصوص الحکم : شرح نقد اندیشه ابن عربی ، نوشته ابو العلا عفیفی ، ترجمه نصراله حکمت – تهران : الهام 1380صفحه 340

3 - تاج الدین حسین خوارزمی، شرح فصوص الحکم (خوارزمی/آملی)، بوستان کتاب - قم، چاپ: دوم، 1379. ص955