نقش ذغال زیستی برافزایش ذخیره کربن خاک و کاهش دی اکسیدکربن جو
سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 492
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
AEFSJ03_025
تاریخ نمایه سازی: 8 مرداد 1398
چکیده مقاله:
کشاورزی و دامپروری از طریق تولید گازهای گلخانه ای (دی کسیدکربن، متان و ...) نقش مهمی در پدیده تغییر اقلیم دارند. هر گونه افزایش بهره وری اکوسیستم های کشاورزی، سبب کاهش ذخیره کربن جو زمین میگردد. تجزیه حرارتی بقایای گیاهی (پیرولیزیز) در محیط فاقد یا با اکسیژن محدود موجب تولید گازهای دی اکسید و مون اکسیدکربن، هیدروژن، متان، روغن های فرار، بخارات تار و بخش جامد غنی از کربن بنام بیوچار میگردد. بیوچار ماده ای با تخلخل بسیار زیاد است. گزارش شده اثرات ذغال در شرائط طبیعی تا هزار سال در خاک باقی میماند. پتانسیل بیوچار در چرخه جهانی کربن حدود یک گیگاتن(109تن) برآورد گردیده است. بیوچار موجب بهبود خصوصیات فیزیکی، شیمیائی و بیولوژیکی خاک نیز میگردد. بیوچار از طریق جذب آلودگیهای شیمیایی-کشاورزی(سموم و...)سبب پاکسازی خاک و آب نیز میگردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
اکبر گندمکار
بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان، ایران