مدل ارزیابی اقتصادی زیست محیطی جایگزینی چمن با پوشش های گیاهی کم آب بر در پارک های شهری

افزایش فشارهای ناشی از تغییر اقلیم، کاهش منابع آب و رشد سریع شهرنشینی مدیریت فضای سبز شهری با چالش های جدی در زمینه مصرف آب و هزینه های نگهداری مواجه شده است. یکی از مهم ترین اجزای فضای سبز شهری چمن های زینتی هستند که علی رغم نقش زیبایی شناختی و عملکردی نیاز آبی بسیار بالایی دارند. در سال های اخیر، استفاده از پوشش های گیاهی کم آب بر به عنوان جایگزین چمن به عنوان یک راهکار پایدار در مدیریت فضای سبز مطرح شده است. هدف این پژوهش ارائه یک مدل ارزیابی اقتصادی زیست محیطی برای بررسی امکان سنجی جایگزینی چمن با پوشش های گیاهی کم آب بر در پارک های شهری است. این مدل با ترکیب شاخص های هزینه چرخه عمر (LCC)، ارزیابی اثرات زیست محیطی (LCA)، و شاخص های خدمات اکوسیستمی طراحی شده است. نتایج نشان می دهد که جایگزینی چمن با گونه های مقاوم به خشکی می تواند مصرف آب آبیاری را بین ۴۰ تا ۷۰ درصد کاهش داده و هزینه های نگهداری سالانه را به طور قابل توجهی کاهش دهد. همچنین این رویکرد علاوه بر مزایای اقتصادی اثرات مثبتی بر کاهش انتشار گازهای گلخانه ای ناشی از عملیات نگهداری فضای سبز دارد. با این حال چالش هایی همچون پذیرش اجتماعی، تغییر الگوهای زیبایی شناسی شهری و محدودیت تنوع زیستی باید در طراحی سیاست های اجرایی مدنظر قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فضای سبز ، شهری ، چمن ، پوشش گیاهی کم آب بر ، ارزیابی اقتصادی ، ارزیابی زیست محیطی ، LCA ، باغبانی شهری