بررسی رابطه مهارت های اجتماعی و عزت نفس با توجه به کمال گرایی در بین دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان نی ریز

هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین مهارت های اجتماعی و عزت نفس با توجه به کمال گرایی دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان نی ریز می باشد که از این تعداد به وسیله ی روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای و با استفاده از فرمول کوکران تعداد 305 نفر از دانش آموزان (دختر و پسر) به عنوان نمونه انتخاب شدند پژوهش حاضر از لحاظ هدف از زمره تحقیقات کاربردی و از لحاظ روش جزء تحقیقات توصیفی از نوع همبستگی است. روش گردآوری اطلاعات در این پژوهش میدانی و با استفاده از پرسشنامه بوده است. در این پژوهش از 3 پرسشنامه استفاده شده است: پرسشنامه های مهارت های اجتماعی ایندربیتزن و فوستر، پرسشنامه عزت نفس کوپر اسمیت و پرسشنامه کمال گرایی هیل و همکاران. داده های حاصل متناسب با سوالات پژوهش، با استفاده از روش های آماری آزمون ضریب همبستگی اسپیرمن و تحلیل رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها حاکی از رابطه بین مهارت اجتماعی و ابعاد عزت نفس، رابطه بین مهارت اجتماعی و کمال گرایی و همچنین رابطه بین کمال گرایی و عزت نفس دانش آموزان است. در قسمت دیگر پژوهش به بررسی قدرت مهارت اجتماعی در پیش بینی عزت نفس دانش آموزان پرداخته شده است. بدین منظور مهارت اجتماعی به عنوان متغیر پیش بین و عزت نفس به عنوان متغیر ملاک در نظر گرفته شده است. عزت نفس از طریق مهارت اجتماعی پیش بینی می شود. به این ترتیب که مهارت اجتماعی 5 درصد از واریانس عزت نفس را پیش بینی می کنند.علاوه بر این، مهارتهای اجتماعی دانش آموزان (0/05> p و0/23=β) پیش بینی کننده مثبت و معنادار عزت نفس می باشد. همچنین این نتیجه حاصل شد که کمال گرایی نقش میانجی در رابطه بین مهارت اجتماعی و عزت نفس دارد.

کلیدواژه ها:

مهارت اجتماعی ، عزت نفس ، کمال گرایی ، دانش آموزان