نقش ورزش در بهبود عملکرد کارکنان

نقش ورزش در بهبود عملکرد کارکنان یاسر کندی کارشناس تربیت بدنی فعالیت بدنی منظم یکی از عوامل موثر بر سلامت جسمی و روانی نیروی کار و یکی از راهکارهای قابل توجه برای ارتقای ظرفیت عملکردی کارکنان است گسترش مشاغل اداری استفاده گسترده از رایانه و افزایش زمان نشستن اهمیت توجه به کم تحرکی در محیط کار را بیشتر کرده است. هدف مقاله حاضر بررسی نقش ورزش و فعالیت بدنی در بهبود عملکرد کارکنان با تاکید بر بهره وری، تمرکز، عملکرد شناختی، سلامت روان کاهش خستگی و غیبت شغلی و افزایش توانایی انجام وظایف است. این مقاله به روش مروری و با استفاده از منابع علمی و اسناد معتبر حوزه سلامت شغلی و فعالیت بدنی تدوین شده. است شواهد نشان می دهد که فعالیت بدنی منظم با بهبود سلامت جسمی خلق و خو خواب عملکرد شناختی و کاهش علائم اضطراب و افسردگی ارتباط دارد و از این مسیر می تواند شرایط لازم برای عملکرد بهتر در محیط کار را فراهم کند. سازمان جهانی بهداشت برای بزرگسالان حداقل ۱۵۰ تا ۳۰۰ دقیقه فعالیت هوازی با شدت متوسط در هفته یا ۷۵ تا ۱۵۰ دقیقه فعالیت شدید به همراه فعالیت های تقویت عضلات در دو روز یا بیشتر توصیه می کند همچنین کاهش زمان نشستن و جایگزین کردن آن با فعالیت بدنی حتی با شدت سبک دارای فایده است مرور نظام مند مداخلات محیط کار نیز نشان داده است که برنامه های تغذیه و فعالیت بدنی می توانند بر برخی پیامدهای مرتبط با بهره وری عملکرد کاری و توانایی کار اثر داشته باشند اگرچه کیفیت و اندازه اثر مطالعات یکسان نیست. بر این اساس ورزش در محیط کار باید بخشی از برنامه جامع سلامت کارکنان تلقی شود و با توجه به شرایط شغلی فرهنگ سازمانی و ویژگی های فردی طراحی گردد.

کلیدواژه ها:

ورزش ، فعالیت بدنی ، عملکرد کارکنان ، بهره وری ، سلامت شغلی ، عملکرد شناختی ، محیط کار