ارتباط ورزش با عملکرد و سلامت سیستم عصبی کارگران مروری بر شواهد علمی و کاربردهای سلامت شغلی

کارشناس تربیت بدنی مسیر هدف فعالیت شغلی می تواند از طریق استرس روانی کار، شیفتی ساعات کاری طولانی، بی تحرکی یا فعالیت فیزیکی شدید و تکراری بر عملکرد دستگاه عصبی اثر بگذارد. ورزش منظم یکی از مداخلات کم هزینه ای است که می تواند از تنظیم سیستم عصبی خودکار، بهبود خواب، کاهش استرس و تقویت برخی ابعاد عملکرد شناختی، سلامت کارگران را ارتقا دهد. روش در این مقاله مروری شواهد حاصل از مطالعات نظام مند و فراتحلیل های منتشر شده در و منابع علمی مرتبط بررسی و یافته ها در محورهای سیستم عصبی خودکار، استرس شغلی، عملکرد شناختی، خواب و شیفت کاری و سلامت عمومی کارکنان دسته بندی شد. یافته ها شواهد موجود نشان می دهد مداخلات ورزشی در محیط کار می توانند استرس شغلی را کاهش دهند و برنامه های فعالیت بدنی در محیط کار با بهبود برخی شاخص های سلامت و آمادگی جسمانی همراه اند همچنین شواهد آزمایشگاهی و فراتحلیلی از اثرات مثبت ورزش بر شناخت در بزرگسالان حمایت می کند با این حال نوع شغل، شدت فعالیت کاری، شیفت کاری، سن، وضعیت آمادگی جسمانی و دوز ورزش در میزان اثرگذاری نقش دارند. نتیجه گیری ورزش را می توان به عنوان بخشی از برنامه جامع سلامت شغلی برای حمایت از سیستم عصبی و عملکرد کارگران در نظر گرفت؛ اما نسخه واحدی برای همه مشاغل مناسب نیست و طراحی برنامه باید متناسب با نیازهای شغلی و ظرفیت فردی انجام شود.

کلیدواژه ها:

ورزش ، فعالیت بدنی ، سیستم عصبی ، کارگران ، استرس شغلی ، شناخت ، سیستم عصبی خودکار ، سلامت شغلی