پیش بینی امید به زندگی زوجین بر اساس متغیرهای خود شفقتی وحمایت اجتماعی ادراک شده

این پژوهش باهدف پیش بینی امید به زندگی زوجین براساس متغیر های خود شفقتی و حمایت اجتماعی ادراک شده صورت گرفت. روش پژوهش توصیفی(غیر آمایشی) از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش کلیه زوجین شهر اردبیل در سال1394بودند که به روش نمونه گیری در دسترس تعداد90 زوج(180 نفر) انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها، از مقیاس خود شفقتی،مقیاس حمایت اجتماعی ادراک شده و مقیاس امید به زندگی استفاده شد. داده های پژوهش با روش های ضریب همبستگی پیرسون و رگریسون چند گانه و با استفاده نرم افزار آماریSPSS تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین مهربانی با خود، احساس مشترک انسانی، ذهن آگاهی، حمایت اجتماعی خانواده و حمایت اجتماعی دوستان با امید به زندگی رابطه مثبت و بین قضاوت در مورد خود و انزوا و فزون همانند سازی با امید به زندگی رابطه منفی معناداری وجود دارد

کلیدواژه ها:

خود شفقتی ، حمایت اجتماعی ادراک شده ، امید به زندگی ، زوجین