نظریه های یادگیری در عصر دیجیتال: بررسی تطبیقی کارکردگرایی، شناخت گرایی و سازنده گرایی در طراحی محیط های یادگیری مجازی و سلامت محور

عصر دیجیتال ضرورت بازنگری در کاربست نظریه های کلاسیک یادگیری را دوچندان ساخته است. این مقاله با هدف بررسی تطبیقی تحلیلی چهار رویکرد کارکردگرایی، شناخت گرایی، سازنده گرایی و ارتباط گرایی در طراحی محیط های یادگیری مجازی و سلامت محور انجام شده است. روش پژوهش، مطالعه مروری تطبیقی با رویکرد تحلیل مفهومی و جستجوی نظام مند در پایگاه های داده معتبر داخلی و خارجی است. یافته ها نشان می دهد که رویکرد کارکردگرا بر تقویت و بازخورد فوری، شناخت گرا بر پردازش اطلاعات و سازمان دهی محتوا، سازنده گرا بر نقش فعال یادگیرنده و ساخت دانش، و ارتباط گرا بر شبکه های دانش و یادگیری توزیع شده تاکید دارد. نتایج نشان می دهد که تلفیق نقاط قوت این چهار رویکرد در قالب یک مدل چهاروجهی، چارچوبی جامع برای طراحی دوره های آموزشی دیجیتال در حوزه سلامت فراهم می آورد. طراحی محیط های یادگیری مجازی سلامت محور نیازمند رویکردی تلفیقی، چندبعدی و مبتنی بر شواهد است که به ابعاد شناختی، عاطفی، اجتماعی و فناورانه یادگیری توجه داشته باشد

کلیدواژه ها:

نظریه های یادگیری ، یادگیری مجازی ، سلامت دیجیتال ، طراحی آموزشی ، ارتباط گرایی