مصرف پتاسیم بر ماده خشک و سطح برگ دو ژنوتیپ گندم درشرایط تنش شوری

شوری یکی از مهم ترین تنش های غیرزنده می باشد که باعث کاهش عملکرد کمی و کیفی محصول می گردد. پتاسیم می تواند تا حدی اثرات تنش شوری ناشی از سدیم را تعدیل نماید ، لذا به منظور بررسی اثر مصرف پتاسیم بر پاسخ دو ژنوتیپ گندم به شوری آزمایشی گلدانی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی اجرا گردید . در این طرح فاکتور اول دو ژنوتیپ گندم (شوری 4 و فلات)، فاکتور دوم شش سطح شوری آب آبیاری شامل (0/88، 4، 8، 12، 16 و 20 دسی زیمنس بر متر) و فاکتور سوم چهار سطح پتاسیم ( 0، 100، 150 و 200 میلی گرم K2O در کیلوگرم خاک) بود. نتایج نشان داد که اثر هر سه فاکتور شوری ، ژنوتیپ و میزان پتاسیم بر میزان ماده خشک و سطح برگ گندم معنی دار بود . با افزایش مصرف پتاسیم اثر نامطلوب شوری بر میزان ماده خشک و سطح برگ گندم کاهش یافت . ترکیب تیمار ژنوتیپ لاین شوری 4 تیمار مصرف 100 میلی گرم K2O در کیلوگرم خاک باعث افزایش شاخص سطح برگ در شوری های 8، 12، 16 و 20 دسی زیمنس بر متر نسبت به شاهد شد . همچنین مصرف 150 میلی گرم K2O در کیلوگرم خاک باعث افزایش میزان ماده خشک در تیمارهای شوری 16 و 20 دسی زیمنس بر متر نسبت به شاهد گردید. این افزایش در رقم فلات نیز دیده شد. به طور کلی در هر دورقم مصرف پتاسیم باعث کاهش اثرات نامطلوب شوری بر میزان ماده خشک و سطح برگ گندم شد.

کلیدواژه ها:

شوری آب آبیاری ، پتاسیم ، گندم ، ماده خشک و سطح برگ