بررسی تاثیر کودهای فسفوزیست و نیتروزیست بر صفات کمی ذرت سینگل کراس ۷۰۴

کودهای بیولوژیک از جمله نهاده های طبیعی و ارگانیک هستند که می توانند به عنوان مکمل و یا جایگزین کودهای شیمیایی در کشاورزی پایدار به کار برده شوند. این پژوهش در سال ۱۳۹۳-۱۳۹۴ در مزرعه تحقیقاتی مجتمع آموزش عالی شیروان در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. تیمارها شامل؛ فسفوزیست (۸ لیتر در هکتار) و نیتروزیست (۸ لیتر در هکتار)، تغذیه ایده آل فسفوزیست (۴ لیتر در هکتار) و نیتروزیست (۸ لیتر در هکتار)، نیتروزیست (۸ لیتر در هکتار)، فسفوزیست (۸ لیتر در هکتار) و نیتروزیست (۴ لیتر در هکتار)، فسفوزیست (۴ لیتر در هکتار) و نیتروزیست (۴ لیتر در هکتار)، نیتروزیست (۴ لیتر در هکتار)، فسفوزیست (۸ لیتر در هکتار) و نیتروزیست (۲ لیتر در هکتار)، فسفوزیست (۴ لیتر در هکتار) و نیتروزیست (۲ لیتر در هکتار)، نیتروزیست (۲ لیتر در هکتار)، فسفوزیست (۸ لیتر در هکتار)، فسفوزیست (۴ لیتر در هکتار) و شاهد (عدم مصرف کود) بودند. نتایج نشان داد که اثر تیمارها بر صفات؛ ارتفاع بوته، تعداد بلال، تعداد دانه در بلال، طول بلال، قطر بلال، عملکرد علوفه تر و عملکرد دانه معنی دار بود. بیشترین و کمترین عملکرد علوفه تر با میانگین ۲۹٫۲۵ و ۲۰٫۹۰ تن در هکتار به ترتیب مربوط به تیمار تغذیه ایده آل و شاهد بود. تیمار تغذیه ایده آل با ارتفاع بوته (cm ۲۱۱.۳)، تعداد دانه در بلال (۳۷۹) و طول بلال (cm ۱۵۹) موثرترین تیمار بود. به طور کلی، رتبه های بعدی تاثیر بر صفات بررسی شده به سایر غلظت های کودهای بیولوژیک اختصاص یافت که به دلیل نداشتن پیامدهای اقتصادی و زیست محیطی اثرات مطلوبی بر کمیت و کیفیت تولید ذرت را به همراه داشتند.

کلیدواژه ها:

تغذیه ایده آل ، تلقیح ، بذر ، فسفوزیست ، کشاورزی پایدار ، نیتروزیست