بهره وری میکروبیوم شکمبه نشخوارکنندگان در مصرف خوراک بره های نژاد قزل

افزایش بهره وری تولید در نشخوارکنندگان مستلزم درک عمیق از تعامل میان فرمولاسیون جیره غذایی، سلامت و پویایی میکروارگانیسم های شکمبه و پیامدهای زیست محیطی ناشی از فرآیندهای تخمیری است. شکمبه به عنوان یک اکوسیستم میکروبی پیچیده نقش اساسی در تبدیل مواد خوراکی کم کیفیت به ترکیبات قابل استفاده برای دام ایفا می کند و کارایی این فرآیند به طور مستقیم تحت تاثیر ترکیب جیره غذایی قرار دارد. این مطالعه با هدف بررسی اثر فرمولاسیون بهینه تغذیه بر بهره وری، تولید، تعادل میکروبیوم شکمبه و کاهش اثرات منفی زیست محیطی در جامعه بره های نژاد قزل انجام شد. نتایج نشان داد که تنظیم دقیق نسبت انرژی به پروتئین، تامین فیبر موثر و استفاده از منابع خوراکی با قابلیت هضم بالا، موجب بهبود شرایط فیزیکی و شیمیایی شکمبه و افزایش فعالیت میکروارگانیسم های مفید می شود. این شرایط با افزایش تولید اسیدهای چرب فرار، به ویژه پروپیونات، منجر به بهبود تامین انرژی متابولیکی، افزایش رشد روزانه و ارتقای ضریب تبدیل غذایی در بره ها گردید. همچنین بهبود سنتز پروتئین میکروبی به عنوان منبع اصلی اسیدهای آمینه قابل جذب نقش مهمی در ارتقای عملکرد تولیدی ایفا کرد. از منظر میکروبی، فرمولاسیون مناسب جیره باعث ایجاد تعادل در جمعیت باکتری ها، پروتوزوآها و قارچ های شکمبه شده و از غلبه میکروارگانیسم های نامطلوب مولد متان یا آمونیاک جلوگیری می کند. همچنین عوامل متعددی از جمله دما، pH، نوع خوراک، استرس و سایر شرایط فیزیولوژیکی و محیطی بر جمعیت و تنوع میکروارگانیسم های شکمبه تاثیرگذار هستند. در این مقاله تلاش شده است تا با نگاهی اجمالی و نظام مند بخشی از اهمیت ها و پیچیدگی های حاکم بر این سیستم زیستی شگفت انگیز تبیین شده و اطلاعات علمی لازم در این زمینه در اختیار پژوهشگران و علاقه مندان قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

نشخوارکنندگان ، میکروارگانیسم ها ، PH ، بره های نژاد قزل ، قارچ ها