الگوی موفقیت مشاوره خانواده در حل و فصل اختلافات زناشویی و جایگاه آن در نظام حقوقی ایران

این پژوهش به طراحی و ارزیابی یک الگوی موفقیت بخش برای خدمات مشاوره خانواده در حل و فصل اختلافات زناشویی و بررسی نقش و جایگاه آن در نظام حقوقی ایران می پردازد. هدف اصلی تحقیق، شناسایی مولفه های کلیدی اثربخشی مشاوره (شامل ویژگی های مداخله ای، شایستگی های مشاور، مشارکت زوجین، و زمینه های نهادی) و ارزیابی سازگاری و ظرفیت پذیرش این الگو در چارچوب حقوقی و رویه های قضایی کشور است. روش پژوهش ترکیبی است: تحلیل اسناد حقوقی و مقررات مرتبط، مرور نظام مند ادبیات بومی و بین المللی درباره مداخلات زوج درمانی، و گردآوری داده های زمینه ای از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با مشاوران، قضات و مدیران مراکز مشاوره و نیز پیمایش کمی از مراجعان خدمات مشاوره خانواده. نتایج اولیه نشان می دهد که الگوی موفقیتمند نیازمند ادغام سه بعد موازی است: رویکردها و تکنیک های بالینی مبتنی بر شواهد، سازوکارهای نظارتی و کیفیت خدمات، و حمایت قانونی و نهادی که مشاوره را به عنوان مرحله پیش نیاز و مکمل فرایندهای قضایی در نظر گیرد. یافته ها همچنین نشان می دهد که خلاهای قانونی، کمبود استانداردهای شغلی و محدودیت در دسترسی به خدمات تخصصی از مهم ترین موانع عملی سازی موفق الگو هستند. بر پایه نتایج، پیشنهادهایی برای اصلاح سیاست گذاری، تدوین پروتکل های عملیاتی و چارچوب های ارزیابی کیفیت ارائه می شود تا مشاوره خانواده بتواند نقش موثرتری در کاهش طلاق، کاهش خشونت خانوادگی و تسریع حل اختلاف زناشویی ایفا کند. این تحقیق برای پژوهشگران، سیاست گذاران و مدیران خدمات مشاوره خانواده در ایران چارچوبی کاربردی و مبتنی بر شواهد فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

مشاوره خانواده ، حل اختلاف زناشویی ، الگوی موفقیت ، نظام حقوقی ایران ، کیفیت خدمات مشاوره