تاثیر مشاوره تحصیلی گروهی بر پیشرفت تحصیلی و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان

زمینه و هدف پیشرفت تحصیلی و اشتیاق تحصیلی از جمله مهمترین شاخص های موفقیت نظام های آموزشی به شمار می روند. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر بخشی مشاوره تحصیلی گروهی بر پیشرفت تحصیلی و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان پسر دوره اول متوسطه انجام شد. روش بررسی: این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پسر پایه هشتم مدارس دولتی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از میان آنها ۴۰ دانش آموز با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش در ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای مشاوره تحصیلی گروهی مبتنی بر رویکرد شناختی رفتاری شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اشتیاق تحصیلی فردریکز و همکاران (۲۰۰۴) و نمرات معدل نیمسال اول و دوم دانش آموزان بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) و تک متغیره (ANCOVA) تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که پس از تعدیل نمرات پیش آزمون تفاوت معنی داری بین دو گروه در متغیرهای پیشرفت تحصیلی و مولفه های اشتیاق تحصیلی (شناختی، هیجانی و رفتاری) وجود دارد (P<۰/۰۰۱). اندازه اثر مداخله برای پیشرفت تحصیلی ۰٫۴۲ و برای اشتیاق تحصیلی ۰٫۵۸ به دست آمد که نشان دهنده اثر بخشی قابل توجه مشاوره گروهی است. نتیجه گیری: مشاوره تحصیلی گروهی با رویکرد شناختی رفتاری می تواند به عنوان روشی موثر برای ارتقای پیشرفت تحصیلی و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان به کار گرفته شود. پیشنهاد می شود برنامه های منظم مشاوره گروهی در مدارس به صورت فراگیر اجرا گردد.

کلیدواژه ها:

مشاوره تحصیلی ، گروهی ، پیشرفت تحصیلی ، اشتیاق تحصیلی ، رویکرد شناختی رفتاری ، دانش آموزان