اختلالات یادگیری خاص: علائم، تشخیص و مداخله با رویکرد درمانی بازی محور

اختلالات یادگیری خاص به عنوان یکی از شایع ترین اختلالات عصبی تحولی در دوران تحصیل با وجود هوش طبیعی و آموزش کافی مشکلات مداوم و قابل اندازه گیری به مدت حداقل شش ماه در مهارت های خواندن (دقت، روانی و درک مطلب)، نوشتن (املاء، دستور زبان، وضوح و سازماندهی متن) و ریاضی (فهم عدد، محاسبه و استدلال) ایجاد می کند. این پژوهش با هدف تبیین فرآیند شناسایی علائم اولیه و تشخیص بالینی و همچنین معرفی رویکرد درمانی بازی محور به عنوان مداخله ای اثربخش در هر یک از زیرگروه های اختلالات یادگیری خاص انجام شد. پژوهش حاضر از نظر ماهیت داده ها کیفی و از نوع توصیفی-تحلیلی بود. روش جمع آوری داده ها کتابخانه ای و اسنادی بوده و ابزارهای پژوهش شامل تحلیل محتوای مقاله های علمی پژوهشی و کتاب تخصصی در بازه زمانی ۱۳۸۵ تا ۱۴۰۳ می باشد. یافته ها نشان داد که مداخلات بازی محور مبتنی بر نظریه های یکپارچگی حسی (آیرس)، منطقه تقریبا رشد (ویگوتسکی) و یادگیری چندحسی (فرنالد) با استفاده از روش هایی نظیر بازی های آواشناختی و توالی شنیداری برای اختلال خواندن، بازی های دیداری فضایی (دومینو، پازل) برای اختلال نوشتن، بازی های شمارش عینی و طبقه بندی اشیاء برای اختلال ریاضی و بازی درمانی فیلیالی برای مشکلات هیجانی همراه تاثیر معناداری در کاهش علائم و بهبود مهارت های تحصیلی دانش آموزان دارد. نتایج پژوهش بیانگر ضرورت غربالگری زودهنگام در دوره پیش دبستانی، طراحی بسته های درمانی بازی محور فردی-گروهی، آموزش هدفمند معلمان و والدین و توسعه بازی های رایانه ای انطباق پذیر در بسترهایی مانند شبکه شاد است.

کلیدواژه ها:

اختلال یادگیری خاص ، شناسایی ، تشخیص بالینی ، رویکرد درمانی بازی محور ، نارساخوانی ، نارسانویسی ، اختلال ریاضی ، رویکرد چندحسی ، بازی درمانی ، فیلیالی ، توانبخشی شناختی