بررسی رابطه انعطاف پذیری شناختی و تحمل ابهام با نشخوار فکری در دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان خرم آباد

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین انعطاف پذیری شناختی و تحمل ابهام با نشخوار فکری در دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان خرم آباد بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم در سال تحصیلی ۱۴۰۴ - ۱۴۰۵ بود که به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای ۲۰۰ نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل مقیاس انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندروال (CFI)، مقیاس تحمل ابهام نوع دوم مک لین (MSTAT-II) و مقیاس نشخوار فکری نالن هوکسما و مارو (RRS) بود. داده ها با استفاده از آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که انعطاف پذیری شناختی و تحمل ابهام با نشخوار فکری (R = -۰.۴۱۹, P < ۰.۰۰۱) رابطه منفی و معناداری دارند. تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که دو متغیر پیش بین به طور ترکیبی ۲۸.۵٪ از واریانس نشخوار فکری را تبیین می کنند. انعطاف پذیری شناختی (B = -۰.۳۷۴, T = -۵.۳۸۴, P < ۰.۰۰۰۱) و تحمل ابهام (B = -۰.۲۵۴, T = -۳.۶۵۱, P < ۰.۰۰۰۰۱) هر دو می توانند پیش بینی کننده های منفی و معنادار نشخوار فکری باشند. یافته ها نشان می دهد که تقویت انعطاف پذیری شناختی و افزایش تحمل ابهام می تواند در کاهش نشخوار فکری دانش آموزان موثر باشد. این نتایج می توانند برای طراحی مداخلات آموزشی و درمانی مدرسه محور با هدف کاهش نشخوار فکری و ارتقای سلامت روان دانش آموزان نقش مهمی داشته باشند.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری شناختی ، تحمل ابهام ، نشخوار فکری ، دانش آموزان