نقش آموزش های ضمن خدمت تحول آفرین در افزایش بهره وری مدارس

این پژوهش با هدف بررسی نقش آموزش های ضمن خدمت تحول آفرین در افزایش بهره وری مدارس انجام شد. پژوهش حاضر با رویکرد آمیخته (کمی-کیفی) و با استفاده از طرح نیمه تجربی پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل اجرا گردید که انتخاب این طرح به منظور کنترل نسبی متغیرهای مداخله گر و امکان بررسی اثر واقعی مداخله آموزشی در محیط های واقعی مدرسه صورت گرفت. جامعه آماری شامل معلمان و مدیران مدارس دولتی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که ۱۵۰ نفر به روش خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. داده ها با استفاده از پرسشنامه بهره وری مدرسه شاخص آموزش های تحول آفرین و مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری و با نرم افزارهای SPSS ۲۸ و SmartPLS ۴ تحلیل شد. یافته های کمی نشان داد آموزش های ضمن خدمت تحول آفرین تاثیر مثبت و معناداری بر بهره وری کلی مدارس دارد (p < ۰.۰۰۱، r = ۰.۵۷)، و موجب افزایش ۲۸.۵ درصدی بهره وری عملکردی مدارس شد. در میان مولفه ها، نوآوری آموزشی و کارآفرینی معلمی بیشترین اثر را بر بهره وری مدرسه داشتند. یافته های کیفی نیز حاکی از تغییر نقش حرفه ای معلمان، تقویت فرهنگ نوآوری و بهبود مدیریت دانش در مدارس گروه آزمایش بود. با این حال محدود بودن دامنه پژوهش به مدارس دولتی شهر تهران و کوتاه بودن دوره اجرای مداخله، تعمیم نتایج را با احتیاط همراه می سازد. نتایج این پژوهش نشان می دهد آموزش های ضمن خدمت با رویکرد تحول آفرین می تواند به عنوان راهبردی موثر برای ارتقای بهره وری مدارس مورد توجه سیاست گذاران و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش ضمن خدمت ، آموزش تحول آفرین ، بهره وری مدرسه ، نوآوری آموزشی ، کارآفرینی معلمی