نقش دوگانه بهبود کیفیت شغلی: تحلیل شرط لازم بودن برای تعدیل اثر انزوای شغلی و میانجی گری در رابطه بلوغ حرفه ای با بیگانگی از کار در کارکنان ادارات کل ورزش و جوانان شمال غرب ایران

هدف: این مطالعه با هدفی دوگانه طراحی شد: بررسی نقش «بهبود کیفیت شغلی» به عنوان یک شرط لازم برای کاهش اثر «انزوای شغلی» بر «بیگانگی از کار»، و تحلیل نقش میانجی آن در رابطه بین «بلوغ حرفه ای» و «بیگانگی از کار». هدف، ارائه چارچوبی یکپارچه از مکانیسم های تعدیل کننده بیگانگی در محیط های کاری بود. روش شناسی: پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری است. جامعه آماری شامل کارکنان ادارات کل ورزش و جوانان شمال غرب ایران (۳۰۰ نفر، نمونه گیری در دسترس) بود. داده ها با پرسشنامه های استاندارد گردآوری و با استفاده از نرم افزارهای SPSS و SmartPLS و با به کارگیری روش های بوت استرپ (برای میانجی گری) و تحلیل شرایط لازم (NCA) تحلیل شدند. یافته ها: یافته ها از نقش دوگانه حمایت کردند: اول، بهبود کیفیت شغلی یک شرط لازم برای کاهش اثر مخرب انزوای شغلی بر بیگانگی بود. دوم، بهبود کیفیت شغلی، رابطه منفی بلوغ حرفه ای و بیگانگی از کار را به صورت میانجی جزئی تسهیل کرد. بلوغ حرفه ای هم به طور مستقیم و هم غیرمستقیم با بیگانگی رابطه منفی داشت. نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد بهبود کیفیت شغلی نه تنها یک مسیر مکمل، بلکه یک پیش شرط اساسی برای خنثی سازی آسیب انزوای شغلی است. این مطالعه درک نظری از پویایی های محیط کار را گسترش داده و بر لزوم اولویت دوگانه مدیران برای توسعه حرفه ای کارکنان و تضمین مستمر کیفیت شغلی، به منظور طراحی مداخلات موثرتر برای کاهش بیگانگی و ارتقای بهزیستی شغلی، تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

بهبود کیفیت شغلی ، بلوغ حرفه ای ، انزوای شغلی ، بیگانگی از کار ، تحلیل شرایط لازم (NCA)