ضمان قهری از منظر قرآن و قانون بازخوانی ماده ۳۰۷ قانون مدنی در پرتو آیات قرآن

ضمان قهری یکی از مهمترین نهادهای مسئولیت مدنی در حقوق ایران است که بدون نیاز به قرارداد، شخص را به جبران خسارت ملزم می سازد. این مقاله با هدف تحلیل مبانی قرآنی ضمان قهری و تطبیق آن با نظام حقوقی ایران، به ویژه ماده ۳۰۷ قانون مدنی با رویکردی تحلیلی تطبیقی نگاشته شده است. آموزه هایی چون حرمت ظلم، نهی از اکل مال به باطل و لزوم جبران ضرر در آیات قرآن به عنوان پایه های نظری این مسئولیت مطرح اند. در تطبیق با قانون مدنی، مصادیقی مانند غصب، اتلاف، تسبیب و استیفاء بررسی شده اند. یافته های پژوهش حاکی از آن است که بهره گیری مستقیم از مبانی قرآنی می تواند به تقویت عدالت اجتماعی، مشروعیت دینی قوانین و کارآمدی ساختار حقوقی ایران منجر شود.

کلیدواژه ها:

ضمان ، قهری ، مسئولیت مدنی ، قرآن کریم ، قانون مدنی ایران