نقش سبک های فرزندپروری در شکل گیری دلبستگی کودکان

دلبستگی یکی از بنیادی ترین مولفه های رشد روانی، کودک تحت تاثیر کیفیت روابط اولیه با والدین شکل می گیرد. سبک های فرزندپروری به عنوان یکی از مهم ترین عوامل محیطی تاثیر مستقیمی بر شکل گیری الگوهای دلبستگی ایمن یا ناایمن در کودکان دارند. هدف پژوهش حاضر مرور نظام مند مطالعات انجام شده درباره ارتباط میان سبک های فرزندپروری و دلبستگی کودکان می باشد. یافته ها نشان می دهند که سبک فرزندپروری مقتدرانه با دلبستگی ایمن، سلامت روان و سازگاری اجتماعی رابطه مثبت و معنادار دارد (اسماعیلی و همکاران ۲۰۲۱، رفاهی و طاهری ۲۰۱۷) در حالی که سبک های مستبدانه و سهل گیرانه با دلبستگی ناایمن و مشکلات رفتاری همراه هستند (فرخزاد و ترکشدوز ۲۰۱۷، زینلی ۲۰۱۲). همچنین دلبستگی نقش میانجی مهمی در پیامدهای رشدی ایفا می کند (اسماعیلی و همکاران ۲۰۲۱). کیفیت رابطه مادر-کودک و الگوهای دلبستگی والدین نیز بر انتقال بین نسلی شیوه های تربیتی موثر است (غباری بناب و همکاران ۲۰۱۱). در مجموع می توان نتیجه گرفت که انتخاب شیوه فرزندپروری مناسب نقش موثری در تقویت سلامت روان و رشد شخصیت کودکان داشته و زمینه ساز شکل گیری روابط عاطفی سالم در آینده خواهد بود.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، دلبستگی کودکان