نقش و جایگاه شهرداریها در مدیریت محیط زیست شهری و توسعه پایدار

امروزه به سبب ایجاد مشکلات زیست محیطی اکثر شهرهای جهان با آلودگی ها و مخاطرات زیست محیطی مانند آلودگی هوا، آلودگی منابع آبی، آلودگی صوتی و .... روبرو هستند. مشکلات زیست محیطی پدیده جدیدی نیست، اما یکی از بزرگ ترین تهدیدها برای سلامت و رفاه بشر و یکی از اصلی ترین دلایل بیماری و مرگ و میر موجودات زنده محسوب می شود. حفظ محیط زیست شهری از مهم ترین موضوعاتی است که در بیشتر کشورهای جهان مطرح بوده و به تدریج به عنوان عمده ترین مساله شهرنشینی مورد توجه قرار گرفته است. شهرها به عنوان مراکز جذب جمعیت با مسائل و مشکلات متعدد و مختلف زیست محیطی روبرو هستند. در میان نهادهای دولتی و غیر دولتی که در زمان حاضر در ایران عهده دار بخشی از امور مربوط به حفظ محیط زیست شهری اند، شهرداری نقش پررنگ تری دارد. وظایف شهرداری ها را در عرصه حفظ محیط زیست می توان در چهار قالب عمده گنجاند: ۱- آلودگی مواد زائد جامد ۲- آلودگی آب و فاضلاب ۳- آلودگی هوا و صدا و ۴- امور ترافیکی. نتایج این مطالعه نشان داد مهم ترین قانونی که به نقش شهرداری در مدیریت محیط زیست شهری می پردازد «قانون شهرداری ها» مصوب ۱۱/۰۴/۱۳۳۴ الحاقی (۱۷/۰۵/۱۳۵۲) است. اکثر قوانین و آیین نامه هایی که پس از قانون شهرداری ها به تصویب رسیده اند بیشتر از جنبه ساماندهی وضع موجود مطرح بوده اند. یعنی اینکه وظیفه جلوگیری از ایجاد و تاسیس منابع آلاینده که به نوعی آینده نگری را در مباحث حفظ محیط زیست متبادر می سازد کم و بیش در همان حدی باقی مانده که در بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداری به عنوان وظیفه شهرداری مطرح بوده است.

کلیدواژه ها:

جایگاه شهرداری ، مدیریت شهری ، حفاظت محیط زیست ، توسعه پایدار