نقش واسطه ای تعاملات والد-فرزند در رابطه بین بهزیستی روانشناختی والدین و سازگاری اجتماعی دانش آموزان دختر نوجوان در مشهد

نوجوانی دوره ی بسیار مهمی بین کودکی و جوانی است و نیز دوره ی تحولی مهمی است که با مشکلات عمده ی سازگاری مشخص می شود. هدف پژوهش حاضر تعیین نقش بهزیستی روانشناختی والدین و تعاملات والد- فرزند در تبیین سازگاری اجتماعی دانش آموزان نوجوان دختر بود. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی و معادله ی پیش بین بود. جامعه ی آماری پژوهش حاضر شامل تمامی دانش آموزان دختر دوره ی دوم متوسطه ی شهر مشهد در نیمسال دوم سال تحصیلی ۹۸-۹۷ به تعداد تقریبی ۱۱۰۰ بود که با توجه به جدول مورگان، ۲۷۳ دانش آموز دختر و والدین آنها به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای تصادفی انتخاب شدند. پرسشنامه ی سازگاری دانش آموزان سینها و سینگ توسط دانش آموزان و پرسشنامه های بهزیستی روانشناختی ریف و رابطه ی والد- فرزند فاین و همکاران، توسط والدین تکمیل گردید. داده های به دست آمده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند گانه به روش گام به گام مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت. یافته ها ی پژوهش نشان داد بین بهزیستی روانشناختی والدین و تعاملات والد-فرزند و سازگاری اجتماعی نوجوانان دختر رابطه ی معنا دار وجود دارد (۰۵/۰< P). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که نفر/گم گشتگی نقش مادر به صورت منفی و پذیرش خود، ارتباطات مادر، تسلط بر محیط، استقلال، احساسات مثبت مادر و هویت مادر به صورت مثبت هستند و در مجموع ۵۰ درصد تغییرات سازگاری اجتماعی و جوانان دختر را تبیین می کنند (۰۱/۰< P). بر این اساس می توان نتیجه گرفت که بهزیستی روانشناختی والدین و تعامالت والد- فرزند در سازگاری اجتماعی نوجوانان دختر نقش دارند.

کلیدواژه ها:

سازگاری اجتماعی ، بهزیستی روانشناختی ، تعاملات والد- فرزند