مروری بر مقایسه اثربخشی روش ایدنتی پلی و درمان تحلیل رفتار کاربردی( ABA ) بر مهارت های تقلیدی در کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم

این مقاله مروری به بررسی و مقایسه دو رویکرد کلیدی در درمان کودکان مبتلا به اوتیسم، یعنی تحلیل رفتار کاربردی (ABA ) و روش ایدنتی میپردازد . تحلیل رفتار کاربردی، بهعنوان یک رویکرد مبتنی بر شواهد، توانسته در بهبود مهارتهای زبانی و اجتماعی کودکان اوتیستی موفقیتهایی کسب کند. شواهد نشان میدهند که این روش منجر به پیشرفت معنادار در کاهش رفتارهای ناخواسته و ارتقاء عملکرد روزمره میشود. با این حال، نقاط ضعفی نیز وجود دارند، از جمله نگرانیهایی درباره حساسیت ناکافی به جنبههای عاطفی کودک و احتمال بروز رفتارهای اجتنابی. از سوی دیگر، روش ایدنتی که بر اساس تعاملات اجتماعی و بازی پایهگذاری شده است، تاکید زیادی بر بهبود ارتباطات عاطفی و اجتماعی کودکان دارد و تالش میکند فضایی امن و راحت برای یادگیری ایجاد کند. هرچند شواهد اولیه از تاثیر مثبت این رویکرد حکایت دارد، اما نیاز به تحقیقات جدید و عمیقتر به منظور تایید کارآیی و اثرات بلندمدت آن احساس میشود. نتایج این بررسی بهروشنی نشان میدهد که هر دو رویکرد قابلیتهای خاص خود را دارند و استفاده ترکیبی از آنها میتواند منجر به درمانهای جامعتری برای کودکان اوتیستیک شود. در نهایت، پیشنهاد میشود که تحقیقات بیشتری بر روی اثرات بلندمدت و مقایسه مستقیم این دو رویکرد انجام شود تا راهکارهای موثرتری برای بهبود کیفیت زندگی کودکان و خانوادههای آنها فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

اختلال اوتیسم ، روش ایدنتیپلی ، تحلیل رفتار کاربردی(ABA) ، کودکان