بررسی تاثیر تاب آوری کارکنان بر تاب آوری سازمانی با توجه به نقش تعدیلگری گری تاب آوری مدیریتی و میانجی گری مکانیسم مقابله

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر تاب آوری کارکنان بر تاب آوری سازمانی با توجه به نقش میانجی گری مکانیسم مقابله و تعدیلگری تاب آوری مدیریتی می باشد. روش پژوهش حاضر توصیفی - همبستگی می باشد و ماهیت کاربردی دارد. جامعه آماری پژوهش حاضر را کارکنان معاونت پشتیبانی دانشگاه علوم پزشکی گیلان تشکیل داده اند. تعداد این کارکنان بر اساس آمار بدست آمده ۳۷۵ نفربودند که با استفاده از فرمول کوکران ۱۹۲ نفر به روش تصادفی ساده نمونه گیری شدند. برای گردآوری اطلاعات از روش میدانی و با ابزار پرسشنامه استفاده گردید . داده های بدست آمده به روش معادلات ساختاری در محیط نرم افزاری Smart PLS ۳.۳ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت . یافته ها نشان داد مکانیسم مقابله مشکل مدار و هیجان مدار بر رابطه تاب آوری کارکنان بر تاب آوری سازمانی میانجی گری می نماید و تاب آوری مدیریتی بر رابطه تاب آوری کارکنان بر مکانیسم مقابله هیجان مدار تعدیلگری می نماید. تاب آوری کارکنان بر مکانیسم مقابله مشکل مدار و هیجان مدار تاثیر دارد و همچنین مکانیسم مقابله مشکل مدار و هیجان مدار بر تاب آوری سازمانی تاثیر دارد. تاب آوری کارکنان یک محتوای مهم سرمایه روانشناختی است ، تاکید می شود که کارکنان باید به جای اعتقادات شخصی ، بر اساس رفتار در محل کار به ناملایمات پاسخ دهند و می توان اظهار داشت که منابع ، مقدمه مهم تابآوری سازمانی هستند و کارکنان تابآور منابع بیشتری دارند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری کارکنان ، تاب آوری سازمانی ، مکانیسم مقابله ای هیجان مدار ، مکانیسم مقابله ای مشکل مدار ، تاب آوری مدیریتی .