مقایسه تاثیر آموزش مجازی و حضوری بر آموختن مهارت های اجتماعی
مهم ترین برتری آموزش حضوری نسبت به آموزش مجازی در تاثیر آن بر مهارت های اجتماعی است. مدرسه و دانشگاه تنها مکان هایی برای یادگیری کتاب های درسی نیستند، بلکه محیط هایی هستند که افراد در آن ها زندگی اجتماعی را تمرین می کنند.
دانش آموزان از طریق تعامل روزانه با دوستان، معلمان و کارکنان مدرسه یاد می گیرند چگونه ارتباط برقرار کنند، چگونه به نظرات دیگران احترام بگذارند و چگونه مشکلات خود را حل کنند.
در کلاس های حضوری فرصت های فراوانی برای فعالیت های گروهی، کار تیمی و گفتگو وجود دارد که همگی در شکل گیری مهارت های اجتماعی نقش دارند. در مقابل آموزش مجازی بخش عمده این تعاملات را کاهش می دهد و ارتباطات را به پیام ها، تماس های تصویری و محیط های دیجیتال محدود می کند.
اگرچه این فضا مهارت های جدیدی مانند ارتباط آنلاین را تقویت می کند، اما نمی تواند جایگزین تجربه واقعی حضور در جمع شود.
کاهش تعاملات حضوری در طولانی مدت ممکن است اعتمادبه نفس اجتماعی افراد را کاهش دهد و موجب افزایش احساس تنهایی شود. همچنین بسیاری از مهارت های ارتباطی مانند زبان بدن، همدلی و مدیریت روابط بین فردی تنها در محیط واقعی به خوبی شکل می گیرند.
باور اجتماعی بر این مهم استوار است که آموزش حضوری نقش بسیار مهمی در پرورش شهروندانی فعال و اجتماعی دارد و هیچ فناوری ای تاکنون نتوانسته است این نقش را به طور کامل جایگزین کند.