تاثیر آموزش مجازی بر کیفیت یادگیری در دوره ابتدایی
آموزش مجازی در دوره ابتدایی اگرچه توانسته در شرایط خاص مانند بیماری های فراگیر یا محدودیت های جغرافیایی راه حلی مناسب برای ادامه آموزش باشد، اما نمی تواند جایگزین کاملی برای آموزش حضوری محسوب شود.
کودکان در این سنین هنوز به اندازه کافی استقلال یادگیری ندارند و برای درک مفاهیم اولیه به راهنمایی دائمی معلم نیازمند هستند. یکی از مهم ترین نقاط قوت آموزش حضوری، ارتباط چهره به چهره میان معلم و دانش آموز است. معلم در کلاس می تواند مشکلات یادگیری را به سرعت تشخیص دهد و متناسب با نیاز هر دانش آموز روش تدریس خود را تغییر دهد. در مقابل، در آموزش مجازی این ارتباط محدود می شود و بسیاری از نشانه های رفتاری و آموزشی از دید معلم پنهان می ماند.
همچنین کودکان در محیط خانه با عوامل حواس پرتی فراوانی روبه رو هستند که تمرکز آن ها رابه صورت محسوس کاهش می دهد. از سوی دیگر نمی توان مزایای آموزش آنلاین را نادیده گرفت. دسترسی به محتوای چندرسانه ای، استفاده از بازی های آموزشی و امکان مرور چندباره درس ها از جمله نقاط قوت آن است. با این حال یادگیری مهارت های پایه مانند نوشتن، درست خواندن، رعایت نظم و همکاری با دیگران در مدرسه کیفیت بیشتری دارد.
مهم ترین ضعف آموزش مجازی برای دانش آموزان ابتدایی، کاهش فرصت های اجتماعی است. کودکان در مدرسه علاوه بر درس خواندن، نحوه تعامل با دیگران، احترام به قوانین و مشارکت در فعالیت های گروهی را یاد می گیرند. این تجربه ها نقش مهمی در شکل گیری شخصیت آن ها دارند و در محیط مجازی به سختی قابل جایگزینی هستند.
به همین دلیل آموزش مجازی در دوره ابتدایی باید تنها به عنوان یک ابزار مکمل مورد استفاده قرار گیرد و نقش اصلی همچنان بر عهده آموزش حضوری باقی بماند، زیرا رشد علمی و اجتماعی کودکان بیش از هر چیز به حضور در یک محیط واقعی آموزشی وابسته است.