جوهر تاریک قدیم

[رالف اوستین]

انسان کامل فردی است که حقیقت این کلام را که انسان به صورت پروردگارش آفریده شد، در خود ادراک می کند. او در عالم صغیری خودش هم تابعیت عالم کبیر و هم آگاهی الهی را تلفیق می کند؛ چون قلبی است که از حیث عالم کبیر، به طور تفصیلی شامل تمام اعیان می شود و حق در آن [قلب] کلیتش را دوباره آشکار می کند.

روح، که معنای ریشه ای لغویش در عربی به معنای ریشه ای نفس بسیار نزدیک است، به وضوح دلالت ضمنی به واقعیت فعال حق دارد که قطب پر کنش الهی است و چون آماده پرتو افشانی (بذر افشانی)[1] است، بادرخشیدن بی کنشی تاریک جوهر قدیم[2] را روشن و از طبیعت اصلی[3] مطلع می کند. از این بررسی ابن عربی از موضوع، به وضوح معلوم می شود که مفاهیم دمیدن نفس، باروری بذر[4] ، اشاعه نور[5] و بیان کلمه[6] با هم روابط نزدیکی دارند.*

***

[یزدانپناه عسکری]

قطب پر کنش الهی، اقتدار تراوش شده از جوهر تاریک قدیم (روشنایی که روشن نمی کنند) و سرچشمه اش مقام لا اسم و لا رسم است، آگاهی و ماهیت جهان را می دهد. دیگر مفاهیم با این پیش فرض شناخته می شوند.

----------------------------------------------------------------------------------------

[1] - inseminate

[2] - primal substance

[3] - original Nature

[4] - seed-impregnation

[5] - light-radiation

[6] - word-enunciation

* - چکیده فصوص الحکم ، تفکرات زمینه های تاریخی و زندگی نامه ابن عربی ، نوشته رالف اوستین ، ترجمه و تحقیق حسین مریدی قم : کتاب طه 1384 صفحه 85 ، 169