سنجش امنیت غذایی در مناطق روستایی (مطالعه موردی: روستاهای آغویه و جعفرآباد، شهرستان تربت حیدریه)

مهمترین چالش جهان امروز، امنیت غذایی و تامین نیاز اولیه انسان است. با وجود پیشرفت های صورتگرفته در عرصه کشاورزی، به دلیل افزایش چشمگیر جمعیت و محدود بودن منابع خاک، آب و سایر منابعطبیعی، محدودیت دسترسی به غذا و تغذیه مناسب همچنان به عنوان محسوسترین و شدیدترین شکلفقر در سرتاسر جهان مشهود است. عدم تعادل بین رشد جمعیت و تولیدات کشاورزی، کشورهای درحالتوسعه را با چالشی جدی رو به رو ساخته و فشار روز افزون جمعیت و محدودیت های ذخیره غذایی توجهجهانی را به تحقیق دربارهی محیط، غذا و تغذیه جلب کرده است. در این تحقیق تلاش شده است تا عواملموثر بر امنیت غذایی و اثرات آن بر سطح امنیت غذایی روستاها بررسی و براساس آن پیشنهاداتی درجهت بهبود سطح امنیت غذایی آنها ارائه گردد. اطلاعات این تحقیق با استفاده از روش پرسشنامه ای دردو روستای آغویه و جعفرآباد جمع آوری شده و داده ها با استفاده از نرم افزار آماری Eviews تحلیل گردیدهاست. نتایج نشان داد که هر دو روستا از نظر سطح امنیت غذایی در وضعیت فقر مطلق قرار دارند.

کلیدواژه ها:

امنیت غذایی ، روش حداقل مربعات معمولی ، فقر مطلق