محاسبه میزان آب مجازی محصول گندم و جو آبی و دیم در استانهای گیلان، مازندران و گلستان

سال انتشار: 1398
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 2,322

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NCCLWRM03_027

تاریخ نمایه سازی: 1 آبان 1398

چکیده مقاله:

این پژوهش با هدف تغییرات مکانی و زمانی میزان آب مجازی گندم و جو آبی و دیم، به عنوان محصول استراتژیک و مهم زراعی در سه استان گیلان، مازندران و گلستان انجام شد. بدین منظور از داده های هواشناسی، ×عملکرد ×محصول و ×سطح زیرکشت محصول زراعی گندم و جو بر اساس آمارنامه محصولات زراعی در سالهای 1388-89، 1391-92 و 1394-95 استفاده شد. همچنین برای محاسبه تبخیر و تعرق، نیاز خالص آبیاری و باران موثر از نرم افزار NETWAT استفاده شد. راندمان آبیاری برای محصول گندم 50 درصد و برای محصول جو 40 درصد انتخاب شد. نتایج نشان داد که میزان آب مجازی گندم آبی و دیم در استانهای گیلان، مازندران و گلستان در سالهای مختلف 1390)، 1393 و (1396 به طور میانگین به ترتیب بین 0/76-2/81 مترمکعب بر کیلوگرم و 0/17-3/21 مترمکعب بر کیلوگرم تغییر میکند که حد پایین آن در محدوده تولید استاندارد جهانی یک مترمکعب در کیلوگرم برای کشت گندم آبی است. میزان آب مجازی محصول جو تحت کشت آبی و دیم در استانهای گیلان، مازندران و گلستان در سالهای مختلف نیز به ترتیب 0/87-2/14 مترمکعب بر کیلوگرم و 0/27-2/32 مترمکعب بر کیلوگرم بوده است که حد پایین آمار ارایه شده مربوط به استان مازندران و گلستان و حد بالای آن که وضعیت حادتری را نشان میدهد، مربوط به استان گیلان میباشد. همچنین در تمام سالهای مورد بررسی، استان مازندران بیشترین تولید محصول گندم و جو تحت کشت آبی و دیم را داشته و این موضوع تمرکز بیشتر بر تولید محصولات زراعی به ویژه غله را در این استان نشان داده و پتانسیل توسعه کشاورزی با توجه به استفاده از منابع آب سبز را نشان میدهد. بدین ترتیب پیشنهاد میشود با توجه به بروز×خشکسالیهای×شدید، کاهش×بارندگی×در×سطح×کشور و کمبود آب آبی، از زراعت دیم و آب سبز به دلیل بهره وری بالا استفاده حداکثری به عمل آید.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

مسعود پورغلام آمیجی

دانشجوی دکتری گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران.

عبدالمجید لیاقت

استاد گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران

مجتبی ولی زاده پیرکلومی

دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری.

مجتبی خوش روش

استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری.