قرآن به زبان پهلوی تاثیرپذیری شعر وادب فارسی از آیات قرآنی

انسان برای رسیدن به رشد و کمال واقعی خود در طول زندگی، بخش عظیمی ازآگاهی هایش را بوسیله آموزش ازدیگران بدست می آورد امروزه این وظیفه را بخصوص آموزش و پرورش درمقاطع مختلف تحصیلی به عهده داردکه البته در این راه احتیاج به یک منبع غنی و الهی دارد که از هر خطا و لغزشی در امان باشد و چه منبعی ارزشمند تر از قرآن از طرفی آفریدگار جهان برای رشد و کمال او نازل شده لذا اگر اموزش و پرورش بتواند بستری مناسب برای درک ودریافت آموزه های قرآنی را در لباس زیبای هنر وادب برای دانش آموزان فراهم سازد، جامعه خود بخودی بسوی رشد وتوسعه پایدار حرکت می کند؛ یکی از این راهها، آشنا کردن آنان با مفاخر بزرگ ادب فارسی است که در آثارشان از آیات الهی به شیوه های گوناگون بهره برده اند؛ این بهره مندی در مثنوی مولوی تا آنجاست که به آن لقب قران عجم داده اند. هدف ما در این مقاله آن است که با روش کتابخانه ای و تکنیک تحلیل محتوا، تاثیر قرآن و شیوه های گوناگون کاربرد آیات آن را در مثنوی بیان کنیم تا ضمن اشنایی بیشتر با آموزه های قرآنی، تاثیر قران را دراشعار این بزرگ مرد شعر و عرفان، دقیق تر ببینیم.

کلیدواژه ها:

قرآن ، رشد و توسعه پایدار ، شعر فارسی ، مثنوی مولوی