تاثیر غلظت های مختلف مالتودکسترین و پلی وینیل پیرولیدون بر پایداری ترکیبات موثره ریزپوشانی شده زعفران با روش خشک کن پاششی

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر غلظت های مختلف مالتود کسترین و پلی وینیل پیرولیدون (به عنوان مواد دیواره) بر میزان حفاظت مواد موثره زعفران (کروسین، سافرانال و پیکروکروسین) ریزپوشانی شده با خشک کن پاششی انجام گرفت. بدین منظور، ابتدا فرآیند استخراج ترکیبات رنگی زعفران به صورت خالص انجام عصاره آبی حاصله، به وسیله خشک کن انجمادی خشک شد. سپس محلول های 5، 10 و 15 درصد مواد دیواره (حاوی 250 میلی گرم عصاره آبی خشک شده انجمادی زعفران) تهیه و با خشک کن پاششی خشک شدند. پس از تعیین خصوصیات ریزکپسول های حاصل (مقدار ترکیبات رنگ، عطر و طعم باقیمانده، راندمان ریزپوشانی، رطوبت، دانسیته توده، ریزساختار و قطر ذرات)، سرعت رهایش مواد موثره طی 45 روز نگهداری در رطوبت نسبی 0.22±52.89 مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که در مورد کروسین، ماده دیواره مالتود کسترین و در مورد سافرانال و پیکروکروسین، ماده دیواره پلی وینیل پیرولیدون اثر حفاظتی بهتری داشتند. با افزایش غلظت مواد دیواره از 5 به 15 درصد، مقدار مواد موثره کاهش یافت. ریزکپسول های تهیه شده کروی شکل و دارای سطح تقریبا صاف بودند و ریزکپسول های حاوی مالتود کسترین ذرات بزرگتری را نسبت به پلی وینیل پیرولیدن تولید نمودند. پس از 45 روز نگهداری، ماده دیواره پلی وینیل پیرولیدون با غلظت 5 درصد، بیشترین حفاظت را در مورد مواد موثره ایجاد کرد

کلیدواژه ها:

پلی وینیل پیرولیدون ، خشک کن پاششی ، ریزپوشانی ، زعفران ، مالتودکسترین