حرمت خون مسلمان در نهج البلاغه

ارزش خون انسان بماهو انسان یک اصل و قانون کلی است که به جهت حفظ جان و جبران خسارت ناشی از آسیب های وارده به مسلمان همواره مورد توجه آیین اسلام بوده است. هدف از پژوهش حاضر بررسی حرمتخون مسلمان از منظر نهج البلاغه بود به روش کتابخانه ای و استناد به منابع فقهی، آیات قرآن و روایات معصومین (ع) و بالاخص نهج البلاغه انجام شد. نتایج بررسی های پژوهش حاضر نشان می دهد که حرمت خون مسلمان مورد تاکید آیات و روایات است. خون مسلمان نباید مورد تعرض قرار بگیرد و از شایع ترین شیوه های بی حرمتی به خون مسلمان قتل است و در انواع قتل و جرایمی که منجر به قتل می شوند. این بی حرمتی هاوجود دارد. اگر شخصی متعرض خون مسلمان شود و آن را به ناحق بریزد باید از طریق قصاص، حدود و دیات به طور عادلانه مجازات شود. مجازات متعدی از راه های جبران خون مسلمان است و مجرمین را از تعدی به خون مسلمان منع می کند و موجب حفظ خون و امنیت حیات مسلمان می شود.

کلیدواژه ها:

نهج البلاغه ، حرمت ، خون ، مسلمان ، فقه ، آیات ، روایات