بررسی جایگاه اورژانس اجتماعی در پیشگیری از کودک آزاری

کودکان از آسیب پذیرترین گروه های جامعه به شمار می روند. امروزه کودک آزاری به عنوان یکی از اولویت ها و مسایل اجتماعی، بهداشتی و درمانی در کشورهای مختلف جهان به شمار می رود. کودک آزاری می تواند طیف وسیعی از اقدامات و غفلت ها را در گیرد. انواع جسمی، عاطفی و روانی کودک آزاری از آن جمله به شمار می روند. سازمان های متعددی فعالیت هایی در جهت کاهش این آسیب داشته اند. سازمان بهزیستی برای مقابله با این نوع آسیب اورژانس اجتماعی را ایجاد نموده، که در طول حدود دو دهه گذشته اقدامات موثری در جهت کاهش کودک آزاری به انجام رسانیده است. در این مقاله پژوهشگر ضمن بررسی مقالات مختلف در حوزه گزارش های ارایه شده از سازمان بهزیستی، به آسیب شناسی فعالیت های اورژانس اجتماعی پرداخته است.مقاله حاضر با استفاده از روش مروری و تحلیلی و با استفاده از کلید واژه های اورژانس اجتماعی، آسیب، پیشگیری چهارده مقاله موجود در پایگا ه های اطلاعاتی magiran, noormags, SID را مورد بررسی قرار داده است. مقالات مورد بررسی در سال های 1380 تا 1395 تالیف گردیده بود.نتیجه تحلیل و بررسی انجام شده موید آن بوده است که هرچند که اورژانس اجتماعی از برنامه هایی بوده است که بدلیل نوع وظایف و اهداف توانسته، زمینه و بستر مناسبی برای پیشگیری از وقوع جرم و قضا زدایی را برای افراد در معرض آسیب فراهم نماید، لیکن توجه به برنامه های احیا کننده پیشگیری در سطوح اول بسیار اهمیت دارد. بر همین مبنا می توان اطلاع رسانی و آگاه سازی افراد در جهت تربیت انسان سالم و ارتقای کیفیت زندگی افراد را از ضروری ترین اقدامات سازمان ها برشمرد، که می توان با اصلاح نسبی ساختار اورژانس اجتماعی بدان دست یافت.

کلیدواژه ها:

کودک آزاری ، اورژانس اجتماعی ، بهزیستی