بررسی امکان کاشت برنج درمناطق نیمه سرد استان چهارمحال وبختیاری با استفاده از لاین های متحمل به سرما

طی دو سال زراعی 1390 و 1391 در یکی از نقاط نیمه سرد استان چهارمحال و بختیاری آزمایشی با سه تکرار در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی بر روی محصول برنج با هدف تعیین و انتخاب برترین لاین متحمل به سرما انجام شد. نتایج تجزیه واریانس مرکب نشان داد که تفاوت بین ژنوتیپ ها برای کلیه صفات مورد بررسی شامل تعداد روز تا مراحل فنولوژیک 50 درصد ظهور خوشه ها و 80 درصد رسیدگی، ارتفاع بوته، تعداد ساقه های بارور و نابارور در بوته، تعداد دانه های پرشده و پرنشده در خوشه، وزن هزار دانه و عملکرد دانه در واحد سطح، معنی دار بود. ژنوتیپ کد 14 با نام Stevela با داشتن بیشترین تعداد ساقه بارور در بوته و نیز پایین ترین تعداد دانه پرنشده در خوشه، بالاترین عملکرد شلتوک 6/640 تن در هکتار را تولید کرده و در کلاسی متمایز از سایر ژنوتیپ ها قرار گرفت. سه ژنوتیپ دیگر کدهای 1، 3، 7 نیز با متوسط عملکرد 6/188 تن در هکتار در کلاسی پایین تر از ژنوتیپ کد 14 ولی بالاتر از ژنوتیپ های شاهد قرار گرفتند. در دو ژنوتیپ شاهد (رقم کوهرنگ و توده چمپای محلی) متوسط عملکرد شلتوک 4/625 تن در هکتار بود.

کلیدواژه ها:

برنج ، ژنوتیپ ، عملکرد شلتوک ، متحمل به سرما