تاثیر سن گیاهچه و کود بیولوژیک PGPR بر تولید مینی تیوبر ارقام سیب زمینی در سیستم هواکشت

این تحقیق به منظور بررسی تاثیر سن های مختلف گیاهچه ها و کود بیولوژیکی بر روی دو رقم تجاری سیب زمینی در سیستم هواکشت در جهت رسیدن به بالاترین تعداد، وزن و کیفیت مینی تیوبر سیب زمینی به مدت یک سال در آزمایشگاه و گلخانه تحقیقاتی سیستم هواکشت شرکت بهپرور سبلان اردبیل انجام شد. این تحقیق براساس آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی در سه تکرار و سه فاکتور در گلخانه تحقیقاتی سیستم آیورپونیک کشت شد. فاکتور اول شامل گیاهچه های دو رقم آگریا و کایزر ، فاکتور دوم شامل سه سن گیاهچه ای گیاهچه آزمایشگاهی 30، 40، 50 روزه و فاکتور سوم شامل دو تیمار کود بیولوژیک افزایش دهنده رشد ریشه گیاه PGPR و شاهد بدون باکتری بود گیاهچه های تولید شده پس از ریشه زایی در آزمایشگاه به گلخانه تطابق پذیری منتقل شده و پس از تیمار کردن با کودهای بیولوژیک در محیط هواکشت قرار داده شد و گیاهچه ها در روی جعبه نشا کشت گردید. در طی دوره رشد و بعد از برداشت صفات ارتفاع بوته، تعداد ساقه اصلی در بوته، تعداد و وزن مینی تیوبر در متر مربع و معتوسط وزن مینی تیوبر اندازه گیری و یادداشت برداری شد. نتایج تحقیق نشان داد گیاهچه های 40 روزه دارای تعداد و وزن مینی تیوبر در متر مربه و متوسط وزن مینی تیوبر بیشتری نسبت به سایر سن های گیاهچه داشتند. استفاده از کودهای بیولوژیکی باعث افزایش تعداد و وزن مینی تیوبر در متر مربع و کاهش متوسط مینی تیوبر گردید. نوع رقم سیب زمینی تاثیری بر تعداد و وزن مینی تیوبر در متر مربع نداشت.

کلیدواژه ها:

سیب زمینی ، مینی تیوبر ، PGPR ، سن گیاهچه