قرآن پیامى تاریخمند یا فراتاریخى

آنگاه که آخرین بعثت آسمانى بر صخره هاى سخت حراء جوانه زد، کسى از راهگذاران زمین، گمان نمى برد که روزى چنان ببالد که سرشاخه هاى تناور آن، تمدن هاى بزرگ روزگارش را درنوردد. مردى تنها و درس ناخوانده، در سرزمینى که براى فرمانروایان زمین ارزش تاخت و تاز و تسخیر نداشت، حامل پیامى شده بود که مى بایست آن را تا اعماق تاریخ ماندگارى انسان بر کره خاک استمرار دهد و بر بلنداى همه اندیشه ها و ژرفکاوى ها و داعیه ها و داعیه داران فراز آورد. اکنون او با پاى پیاده، نیمى از راه را پیموده است.سرزمین خشک و طمع سوز دیروز او به یکى از مهم ترین مطامع قدرتهاى مادى جهان تبدیل شده است ومى تواند در روزگار معاصر نقشى بایسته در شرایط اقتصادى جهان و به تبع در سایر زمینه هاى فرهنگى،علمى، اجتماعى و سیاسى ایفا کند! که البته نمى کند!از این نکته بگذریم! چرا که نگاه ما در این نوشته به خاک و ذخایر خاکى و به توانها و سلطه هاى مادىنیست، هر چند نادیده گرفتن این ابعاد نیز درست نخواهد بود! به هر حال، پیام آسمانى او نیز بیشترین هجمه فرهنگى و تبلیغاتى قدرتهاى معاصر را نیز به خود معطوف داشته است! و این حکایت از کارسازى و تاثیرگذارى آن در صحنه هاى فکرى و اندیشه اى جهان معاصر دارد.