اثر تجویز خوراکی شیر گاوهای آبستن بر اسپرماتوژنز مو شهای صحرایی نر

زمینه مطالعه: امروزه ناباروری یکی از مشکلات بزرگ جوامع بشری م یباشد. هدف: بررسی اثرات تجویز خوراکی شیر مخلوط گاوداری و شیر گاوهای آبستن سنگین بر اسپرماتوژنز مو شهای صحرایی نر. روش کار: مو شهای گروه اول از روز 1 بارداری تا پایان شیردهی و سپسفرزندان نرآ نها تا بلوغ با شیر گاوهای آبستن سنگین گاواژ شدند. مو شهای گروه دوم از روز 12 بارداری تا 15 روز بعد از زایمان با شیر گاوهای آبستن سنگین گاواژ شدند. مو شهای گروه سوم از روز 1 بارداری تا پایان شیردهی و سپس فرزندان نرآ نها تا بلوغ با شیر مخلوط گاوداری گاواژشدند. مو شهای گروه چهارم از روز 12 بارداری تا 15 روز بعد از زایمان با شیر مخلوط گاوداری گاواژ شدند. مو شهای گروه شاهد در کل دوره پژوهش فقط با غذای مخصوص مو شهای صحرایی تغذیه شدند و در پایان توانایی زنده ماندن، انواع حرکت )پیشرونده، درجا و عدم تحرک( وشمار اسپر مها و همچنین میزان تستوسترون خون مو شها بررسی گردید. نتایج: تجویز هر دو نوع شیر تاثیری بر حرکات درجا و همچنین توانایی زنده ماندن اسپر مهای گرو ههای آزمایشی نداشت اما توانست سبب افزایش معن یدار عدم تحرک اسپر مها و همچنین کاهش معن یدار شمار اسپرمگرو ههای آزمایشی گردد همینطور میزان تستوسترون خون گرو ههای آزمایشی نسبت به گروه شاهد کاهش معن یدار یافت. نتیج هگیر ینهایی: به طور کل مشخص گردید مصرف شیر گاوهای آبستن سنگین و یا شیر مخلوط گاوداری که دارای استروژن بالایی باشد م یتواند سبب تغییر برخی از ویژگ یهای اسپرم که در باروری جنس نر دخی لاند گردند.

کلیدواژه ها:

شیر ، استروژن ، اسپرماتوژنز ، ناباروری