آیا به راستی معنویت تنها حلقه گمشده هنر اسلامی است؟

دیر زمانی است که هنر ایرانی - اسلامی مهجور مانده و جالبیت هنر غرب آن را به حاشیه راندهاست. کما آنکه برخی صاحب نظران و پژو هشگران را بر آن داشته تا به آسیب شناسی هنرایرانی - اسلامی در عرصه آموزش بپردازند، تا شاید قدمی به احیای این هنر در جامعه کنونی ایرانبرداشته شود. با نگاهی به شماری از این مقالات، در نظر می آید که جدایی معنویت از هنر وآموزش هنری مورد توجه همه پژوهندگان بوده است، و نگارنده را با طرح این سوال رو به رو میکند که چرا با وجود این نقدها هنوز در عمل احیایی ولو اندک در زمینه هنرهای ایرانی - اسلامیصورت نگرفته است؟ و این مقاله را بر آن می دارد تا از منظری دیگر به نقد نقدهای پیشینپرداخته و به ذکر راهکارهایی جهت فراهم نمودن بستر مناسب بپردازد و نتیجه امر به این مهمنائل می آید که ضرورت احیای هنر ایرانی بازگشت به سنتهای قبل نبوده بلکه می توان شرایطموجود را، با نگرش و ابزاری نوین در احیای هنر این مرز و بوم به خدمت گرفت.

کلیدواژه ها:

معنویت ، هنر ایرانی - اسلامی ، آسیب شناسی ، هنر مدرن ، ابزارهای نوین