مبانی حجیت قول لغوی

بنابر حجیت قول لغوی، ظهور برای کلام اثبات می شودو مشهور بین متقدمین حجیت قول لغوی به بنای عقلاء می باشد اما معروفبین متاخرین مثل صاحب کفایه عدم حجیت می باشد.و سوالی که اینجا مطرح می شود این است که آیادر صورتی که شرائط شهادت ازحیث عدد و عدالت نباشد و همچین قول لغوی مفید علم یا اطمینان نباشد آیا باز میتوان آن را حجت دانست یانه؟ و الا اگر یکی از ایندو باشد یقینا قولش حجت است و از محل بحث خارج است و از باب ظنون خاصه خارج می باشد.وبر اساس روش اجتهادی وبیان اقوال وادله فقها به تفصیل ،وارائه قراین وشواهد فراوان ،بنا را بر حجیت قول لغوی گذاشته اند.وقائلین به حجیت قول لغوی، برای اثبات این حجیت چهار دلیل بیان کرده اند.- اتفاق جمیع عقلاء بر عمل به قول لغوی و قبول قول لغوی برای فصل خصومت.- اجماع بر حجیت یا دخولش در تحت ادله حجیت خبر واحد.- لغوی اهل خبره تشخیص اوضاع می باشد و سیره همه مردم بر قبول قول خبره در هر فنی می باشد.- انسداد باب علم به لغات و خصوصیاتشان غالبا لذا ناچار به رجوع به لغت برای تعیین معنای الفاظ هستیم.از تمام این ادله جواب داده شد و اینکه لغوی، کلامش مربوط به موارد استعمال لفظ می باشد نه تعیین موضوع له الفاظ وتشخیص وضع .قول لغوی اگر چه از باب ظن خاص حجت نیست لکن رجوع به لغت لغو نیست زیرا از مراجعه به لغت در بسیاری از موارد اطمینانبرای انسان به معنای لفظ یا به معنای ظاهر حاصل می شود.

کلیدواژه ها:

حجیت ، استنباط احکام شرعی ، ظنون معتبر