بررسی رابطه بین استراتژی های سرمایه در گردش و نگهداشت وجه نقد در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

توسعه فعالیت های تجاری، توسعه کمی و کیفی مدیریت مالی را درپی داشته و به طبع این، مدیریت را پیچیده کرده است. تداوم فعالیت های بنگاه های اقتصادی تا میزان زیادی به مدیریت منابع کوتاه مدت آن ها بستگی دارد زیرا فعالیت های عملیاتی در دوره عادی به سرمایه در گردش و مدیریت مطلوب آن وابسته است. بنابراین سرمایه در گردش از اقلام مهم دارائی های بنگاه های اقتصادی تلقی می شود که در تصمیم های مالی نقش برجسته ای دارد. از آنجا که موجودی نقد از منابع اصلی واحد تجاری است، کنترل هزینه و سطوح نگهداری وجوه نقد اهمیت دارد. این امر ایجاب می کند که شرکت ها هدف های موجودی نقد را برای هر یک از فعالیت های کسب و کار و همچنین برای کل فعالیت های کسب و کار تعریف کنند. همان طور که بیان شد هر دو متغیر استراتژی های سرمایه در گردش و نگهداشت وجه نقد با دارایی های جاری سر و کار دارند. شاید انتظار ما از رابطه این متغیرها با یکدیگر این باشد که مدیر محافظه کار وجه نقد بیشتری نگهداری می کند و یا بالعکس مدیر جسور وجه نقد کمتری را نگهداری می کند و بیشتر به فکر سرمایه گذاری است. این که نوع استراتژی چه تاثیری می تواند بر میزان نگهداشت وجه نقد داشته باشد موضوعی است که در این باره به آن خواهیم پرداخت.

کلیدواژه ها:

استراتژی های سرمایه درگردش ، نگهداشت وجه نقد ، مدیریت سرمایه در گردش