بررسی اپیدمیولوژیک حوادث در کارگران صنعت ساختمان سازی شهر کرمان

مقدمه: حوادث به عنوان یکی از مهمترین دلایل معلولیت ها و مرگ در کشورهای در حال توسعه و توسعه یافته شناخته شده است. در میان مشاغل و فعالیت های مختلف، صنعت ساختمان سازی یکی از خطرناک ترین صنایع در جهان است که میزان خطرات و زیان های ناشی از آن تا حدی ناشناخته باقی مانده است. هدف از پژوهش حاضر بررسی اپیدمیولوژی حوادث ساختمان سازی در شهر کرمان می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی تمام کارگران ساختمانی ( 153 نفر) که طی سالهای 1385 تا 1387 در شهر کرمان دچار حادثه شغلی شده اند، مورد بررسی قرار گرفته اند. اطلاعات این پژوهش از طریق پرسش نامه جمع آوری و داده ها پس از ورود به نرم افزار آماری SPSS با استفاده از آزمون های کای- دو و رگرسیون لجستیک تجزیه و تحلیل شده است. نتایج: میانگین سنی افراد حادثه دیده 32 سال (حداقل 16 سال و حداکثر 70 سال) بود که بیشترین میزان حوادث (73/55% ) 16-36 سال رخ داده است. به طور کلی 16/3 درصد ( 25 مورد) از حوادث منجر به مرگ شده است و 77/8% از حوادث در افرادی رخ داده است که دارای تحصیلات راهنمایی و کمتر بوده اند. بین سه متغیر سال، فصل و شیفت رخ داد حادثه با نتیجه حادثه (مردن/زنده ماندن) ارتباط آماری معنادار وجود دارد اما بین وضعیت بیمه هر فرد با نتیجه حادثه ارتباط معناداری مشاهده نشده است (P=0/08). نتیجه گیری: در ایران ارتباط قوی میان دلایل و نتایج حوادث وجود دارد، لذا این مطالعه پیشنهاد بررسی بیشتر با هدف تغییر در روند موجود را جهت پیشگیری از حوادث در آینده ارایه می نماید.

کلیدواژه ها:

حوادث ، اپیدمیولوژی ، کارگران ساختمانی ، کرمان