نقش مداخلات پرستاری در ارتقای سلامت روان بیماران مبتلا به بیماری های مزمن

بیماری های مزمن علاوه بر پیامدهای جسمی، با افزایش شیوع افسردگی، اضطراب، استرس ادراک شده و کاهش کیفیت زندگی همراه اند و این مشکلات می توانند پایبندی درمان، خودمراقبتی و نتایج بالینی را تضعیف کنند؛ ازاین رو، ادغام مراقبت های سلامت روان در خدمات روتین بیماران مزمن ضروری است. هدف: این مقاله با هدف تبیین نقش و اثربخشی مداخلات پرستاری در ارتقای سلامت روان بیماران مبتلا به بیماری های مزمن انجام شد. روش: این مطالعه به صورت مروری روایی انجام گردید؛ جست وجوی منابع در پایگاه های PubMed، Scopus، Web of Science و CINAHL با کلیدواژه های مرتبط با «بیماری مزمن»، «سلامت روان» و «مداخلات پرستاری» در بازه زمانی ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۴ صورت گرفت. پس از غربالگری عنوان و چکیده و بررسی متن کامل، شواهد مرتبط استخراج و بر اساس نوع مداخله طبقه بندی شد. یافته ها: نتایج نشان داد مداخلات پرستاری شامل غربالگری و پایش منظم علائم روان شناختی، آموزش و توانمندسازی خودمدیریتی، حمایت روانی–اجتماعی، راهبردهای مبتنی بر شناختی–رفتاری در سطح پرستاری، مصاحبه انگیزشی، آموزش مدیریت استرس و آرام سازی و نیز پیگیری از راه دور، با کاهش افسردگی و اضطراب، افزایش خودکارآمدی و بهبود کیفیت زندگی ارتباط دارند. همچنین، هماهنگی مراقبت و ارجاع به موقع به خدمات تخصصی سلامت روان نقش مهمی در تداوم اثرات دارد. نتیجه گیری: پرستاران با ارائه مداخلات چندبعدی و پیوسته می توانند به طور معناداری سلامت روان بیماران مزمن را ارتقا دهند؛ پیشنهاد می شود غربالگری سلامت روان و برنامه های آموزشی-حمایتی استاندارد به عنوان جزء ثابت مراقبت مزمن اجرا شود.

کلیدواژه ها:

مداخلات پرستاری ، سلامت روان ، بیماری های مزمن ، افسردگی ، اضطراب ، کیفیت زندگی