بهینه سازی نرخ براده برداری فرایند ماشین کاری تخلیه الکتریکی با سیم بر روی مواد نانو کامپوزیت سرامیک تیتانیوم دی بوراید
سال انتشار: 1394
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 714
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NRIME01_039
تاریخ نمایه سازی: 27 بهمن 1394
چکیده مقاله:
ماشین کاری تخلیه الکتریکی با سیم ( وایرکات )، روشی تقریباً جدید برای ساخت قطعات دقیق، پیچیده و همچنین برش مواد رسانه ها (نیمه رسانه ها) با سختی بالا می باشد، تحقیقات مختلفی به منظور بهینه سازی متغیرهای این فرایند انجام پذیرفته است. این مطالعات نشان می دهد کارایی فرایند ماشین کاری تخلیه الکتریکی با سیم، ارتباط نزدیکی با چگونگی انتخاب پارامترهای ماشین کاری دارد. در این تحقیق، در دست بررسی اثر پارامترهای مختلف روی کارایی فرایند ماشین کاری تخلیه الکتریکی، به مدل سازی فرایند و سپس بهینه سازی پارامترهای ماشین کاری پرداخت می شود. کلیه آزمایش ها به روی قطعه کاری از جنس تیتانیوم دی بوراید - که با توجه به سختی بالا و دانسیته کن که باعث کاربرد این ماده در صنایع نظامی کشورهای مختلف در بخش ساخت موشک های بالستیک و فضانورد ها شده - انجام شده است. متغیرهای ورودی در این تحقیق پارامترهای توان تخلیه الکتریکی، ولتاژ مدار باز، ولتاژ سروو ، سرعت تغذیه سیم، زمان خاموشی پالس می باشند همچنین نرخ براده برداری به عنوان متغیر خروجی فرایند مورد ارزیابی قرار می گیرد. در ابتدا با استفاده از داده های به دست آمده از آزمایشات تجربی، یک شبکه عصبی مصنوعی آموزش داده شده است تا مقادیر خروجی فرایند را پیش بینی کند. در ادامه مدل شبکه عصبی طراحی شده با الگوریتم بهینه سازی گروهی ذرات ترکیب شده است و مقادیر بهینه ی پارامترهای ورودی تعیین شوند. نتایج نشان می دهند که ترکیب شبکه عصبی با الگوریتم بهینه سازی گروهی ذرات ( PSO)به خوبی می تواند مقادیر بهینه پارامترهای تنظیمی را به منظور کسب بهترین نرخ براده برداری نعیین نماید نتایج نشان می دهد
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حامد فرخزاد
دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک، دانشکده مهندسی و فناوری های نوین صنایع و معادن ایران
محمد قنبری
دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک، دانشکده مهندسی و فناوری های نوین صنایع و معادن ایران حمید
حمید قامتی
دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک، دانشکده مهندسی و فناوری های نوین صنایع و معادن ایران
محمدرضا سلیمانی یزدی
استادیار دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه امام حسین و مدرس دانشگاه صنایع و معادن ایران