تحلیل و بررسی 4 روش مختلف جهت کنترل ریسک در بودجه بندی سرمایه ای در صنعت چاپ ایران مطالعه موردی :نماینده انحصاری تولید هولوگرام در ایران بعد نگار ایرانیان ( ایران هولوگرام )

بودجه بندی سرمایه ای فرآیند تشخیص ، ارزیابی ، طرح ریزی و پشتیبانی مالی پروژهای عمده سرمایه گذاری در واحدهای تجاری -تولیدی است. در مسایل بودجه بندی سرمایه ای، هدف انتخاب یک ترکیب مناسب از پروژه های موجودجهت حداکثر نمودن سود واحد تجاری است. تصمیماتی که در ارتباط با بودجه بندی سرمایه ای اتخاذ می شود ، تا حد بسیارزیادی بر موفقیت سازمان در دستیابی به هدف های از پیش تعیین شده اثر می گذارد. لذا می توان گفت که بودجه بندی سرمایه ای نقش عمده ای را در موفقیت بلند مدت این واحدها ایفا می کند. بطور کلی در شرایط اطمینان کامل (وجودمتغیرهای قابل کنترل در تصمیم گیری) ، پروژه های سرمایه گذاری که بیشترین خالص ارزش فعلی را به ارمغان می آورند،می تواند ضمانتی برای بیشینه کردن ثروت و مطلوبیت سهامداران تلقی شود. اما اگر شرایط اطمینان کامل برای تصمیم گیری وجود نداشته باشد (عدم وجود متغیرهای غیرقابل کنترل در تصمیم گیری)، تمرکز بر خالص ارزش فعلی، مدیران مالی را در جامه عمل پوشانیدن به هدف بیشینه کردن ثروت سهامداران یاری نکند. فرآیند بودجه بندی سرمایه ای به شش مرحله تقسیم می شود: 1)برنامه ریزی، 2) ارزیابی طرح ها، 3) انتخاب طرح ها، 4)اجرا، 5) کنترل و پیگیری و 6) رسیدگی و بازرسی عملیات( حسابرسی ).هر صنعتی در دوران حیاتش با سه وضعیت رونق اقتصادی، وضعیت عادی و رکود اقتصادی مواجه می شود. با توجه به وضعیت رکود شدید اقتصادی ایران صنعت چاپ نیز با وجود نو پا بودنش از این قاعده مستثنا نیست و با رکود شدیدی مواجه است. چهار شاخصه ی آماری برای ارزیابی ریسک های مرتبط با خروجی های محتمل پروژه ها معرفی می شود که عبارتنند از1 -روش دامنه تغییرات 2 -روش انحراف استاندارد 3 -روش مونت کارلو 4 -روش ضریب پراکندگی این مطالعه به بررسی و مقایسه این 4 روش در 4 حالت و انتخاب بهترین روش در شرایط رکود اقتصادی می پردازد.

کلیدواژه ها:

بودجه ، بودجه بندی سرمایه ای ، جریان نقدینگی ، ریسک ، عدم قطعیت