بررسی اثر دو روش آبیاری تیپ و نشتی و سطوح مختلف نیتروژن و فسفر بر کمیت و کیفیت بذر چغندرقند

به منظور افزایش کمی و کیفی و خصوصیات تکنولو ژیکی بذر چغندرقند، بررسی مسائل تغذیه و روش های مدیریت کارآمد مزرعه در تولید بذر ضروری است . در این تحقیق دو روش آبیاری نشتی و تیپ با چهار سطح نیتروژن (0، 60، 120، 180kg/ha) و سه سطح فسفر (0، 30، 60kg/ha) بر روی رقم ٧٢٣٣ بصورت اسپلیت فاکتوریل انجام شد . روش های آبیاری در کرت های اصلی و سطوح مختلف نیتروژن و فسفر بصورت آزمایش فاکتوریل در کرت های فرعی در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی طراحی شد . نتایج نشان داد که عملکرد کمی بذر در سایز بذری زیر 3/5 میلی متر تحت تاثیر اثر فا کتور آبیاری در سطح ٥% معنی دار بود . همچنین اثر متقابل بین روش های مختلف آبیاری و سطوح مختلف نیتروژن در سایز بذر 5/5-5 میلی متر در سطح ٥% معنی دار بود . اثر متقابل دو فا کتور نیتروژن و فسفر در سایز بذری 5-4/5 میلی متر در سطح ٥% تفاوت معنی داری مشاهده گردید . از لحاظ جوانه زنی بذور در تیمار های مختلف اثر متقابل دو روش آبیاری و سطوح مختلف نیتروژن و همچنین اثر متقابل نیترو ژن و فسفر در سطح ٥% تفاوت بین تیمارها معنی دار بود . کارایی مصرف آب بر اساس میزان تولید بذر بین دو روش آبیاری تیپ و نشتی در سطح ٥% اختلاف معنی دار داشت .. عملکرد بذر در روش آبیاری تیپ نسبت به نشتی به ترتیب با 2/48 و 2/31 تن در هکتار ، برتری نشان داد . بیشترین و کمترین درصد جوانه زنی به روش آبیاری تیپ و نشتی به ترتیب با 92/31 و 89/44 تعلق داشت. مقایسه میانگین درصد جوانه زنی در رابطه با اثر متقابل روش آبیاری ، فسفر و نیتروژن به روش دا نکن در سطح 5% نشان داد که بیشترین درصد جوانه زنی به تیمار های E2P60N0 و E1P0N120 با درصد جوانه زنی برابر 97/11% تعلق داشت.

کلیدواژه ها:

سطوح نیتروژن ، بذر چغندرقند ، آبیاری