کاربرد سنجش از دور در ارزیابی اثر بخشی مداخلات حمل و نقل پایدار؛ مطالعه موردی پیاده راه شهر خوی

توسعه پیاده راه ها به عنوان یکی از مداخلات کلیدی حمل و نقل پایدار نقشی موثر در بهبود کیفیت هوا در هسته های متراکم شهری دارد. در این پژوهش به منظور ارزیابی اثر بخشی پیاده راه مرکزی شهر خوی بر کاهش آلاینده دی اکسید نیتروژن (NO۲)، از تصاویر ماهواره ای Sentinel-۵P و محیط پردازشی Google Earth Engine بهره گرفته شد. داده های NO۲ در دوره پیش از اجرای پیاده راه و پس از بهره برداری آن استخراج، هم مقیاس سازی و تحلیل شدند. نتایج نشان می دهد که در دوره پس از اجرای پیاده راه، غلظت میانگین NO۲ در محدوده مرکزی شهر کاهش معنی داری داشته و الگوی توزیعی آلاینده نیز همگام با کاهش تردد وسایل نقلیه موتوری تغییر یافته است. این مطالعه نشان می دهد که سنجش از دور می تواند ابزاری کارآمد، کم هزینه و قابل تعمیم برای پایش سیاست های حمل و نقل پایدار در شهرهای متوسط ایران باشد. یافته ها برای مدیران شهری در جهت ارزیابی مداخلات کاهش آلودگی هوا و پشتیبانی از تصمیم گیری مبتنی بر داده ارزشمند است.

کلیدواژه ها:

کیفیت هوا ، Google Earth Engine ، Sentinel-۵P ، حمل و نقل پایدار ، شهر خوی